Newsletter prawny

Kadry i Płace

11-07-2019

Zmiany w zakresie Pracowniczych Planów Kapitałowych (PPK)

Ustawodawca niedługo po uchwaleniu ustawy o pracowniczych planach kapitałowych dostrzegł problemy wdrożenia PPK zarówno po stronie pracodawców jak i Polskiego funduszy Rozwoju (PFR). W konsekwencji uchwalona została ustawa z dnia 16 maja 2019 r. o zmianie ustawy o pracowniczych planach kapitałowych, ustawy o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych oraz ustawy – Prawo bankowe (Dz.U. 2019, poz. 1074, dalej: Ustawa zmieniająca), która weszła w życie dnia 25 czerwca 2019 r.
 
Jak czytamy w uzasadnieniu Ustawy zmieniającej podstawowym problemem technicznym oraz interpretacyjnym okazało się istnienie limitu 30-krotności podstawy wpłat na PPK, co w przyszłości mogłaby skutkować częstymi nienależnymi (lub w niewłaściwej wysokości) wpłatami i koniecznością rozliczania dopłat. W związku z powyższym ustawodawca dostosował treść ustawy o PPK, mając na celu eliminację sygnalizowanych problemów wdrożeniowych i rozliczeniowych.
Podstawowe zmiany wprowadzonych Ustawą zmieniającą, to:
  1. Zniesienie limitu 30-krotności średniego wynagrodzenia, jako podstawy wpłat na PPK.
  2. Zmiana definicji „osób zatrudnionych” po przez poszerzenie katalogu tych osób również o osoby przebywające na urlopach wychowawczych ora pobierające zasiłek macierzyński lub zasiłek w wysokości zasiłku macierzyńskiego. Do tej pory osoby te nie były uwzględnione przy obliczaniu stanu zatrudnienia, decydującego o terminie objęcia obowiązkiem wdrożenia PPK i finalnie nie mogły być objęte PPK.
  3. Zobowiązanie podmiotów zatrudniających, które nie stosują ustawy o PPK, w związku z istnieniem przesłanki niestosowania ustawy o PPK określonej są w art. 133 ust. 1 ustawy o PPK, do przekazania informacji o prowadzeniu PPE i taka informacja zwrotna zakończy procedurę w PFR, a zatem spowoduje, że Ewidencja PPK nie będzie wysyłać kolejnych wezwań do zawarcia umowy, aż do kolejnej weryfikacji w następnym terminie stosowania przepisów.
  4. Wprowadzenie możliwości informowania uczestników PPK o zawarciu umowy o prowadzenie PPK nie tylko na trwałym nośniku, lecz również poprzez dostęp do systemu teleinformatycznego instytucji finansowej, a w przypadku gdy będzie to niemożliwe, umożliwia się przekazywanie takiej informacji na wniosek uczestnika PPK w postaci papierowej.
  5. Dodanie art. 25a wprowadzającego limit wpłat i dopłat. Zgodnie z tym przepisem maksymalny limit wpłat i dopłat możliwych do dokonania na wszystkie rachunki PPK uczestnika PPK wynosi w danym roku kalendarzowym równowartość w złotych kwoty 50 000 dolarów amerykańskich, według średniego kursu dolara amerykańskiego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień 31 grudnia roku poprzedzającego dany rok kalendarzowy, a po przekroczeniu tego limitu dalsze wpłaty i dopłaty na rachunek PPK uczestnika PPK nie są dokonywane.
  6. Wprowadzenie się dodatkowy warunek pobierania przez podmioty zarządzające PPK wynagrodzenia za osiągnięty wynik w postaci konieczności osiągnięcia stopy zwrotu przez fundusz inwestycyjny, fundusz emerytalny lub subfundusz na poziomie nie niższym niż 75% najwyższych stóp zwrotu w ramach funduszy tej samej zdefiniowanej daty. Ponadto wyłączona została możliwości pobierania wynagrodzenia za osiągnięty wynik w okresie 2 lat od utworzenia funduszu. Powyższe ma zapewnić efektywności i bezpieczeństwo dokonywanych inwestycji, zwłaszcza, gdy suma aktywów zgromadzonych w funduszach jest niska.
 
Jak wynika z treści ustawy o PPK, uczestnictwo w PPK jest dobrowolne, a uczestnik PPK może zrezygnować z dokonywania wpłat na podstawie deklaracji. Dnia 12 czerwca 2019 r. Minister Finansów wydał rozporządzenie wykonawcze w sprawie deklaracji o rezygnacji z dokonywania wpłat do pracowniczych planów kapitałowych (Dz.U. 2019, poz. 1102), określające wzór takiej deklaracji.
 
 
Pełny tekst Ustawy zmieniającej oraz Rozporządzenia Ministra Finansów zamieszczamy poniżej ->