Newsletter prawny

Finanse

22-06-2018

Implementacja Dyrektywy PSD II

Polski ustawodawca w dwóch krokach wprowadził w ustawie o usługach płatniczych zmiany mające na celu implementację dyrektywy PDS II. Pierwszym krokiem było uchwalenie ustawy z dnia 22 marca 2018 r., o zmianie ustawy o usługach płatniczych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2018, poz. 864), która wejdzie w życie 11 sierpnia 2018 r. (Ustawa zmieniająca 1). Drugim krokiem było uchwalenie ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o zmianie ustawy o usługach płatniczych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2018, poz. 1075), która weszła w życie 20 czerwca 2018 r. (Ustawa zmieniająca 2), dając jednak w dużym zakresie dostawcom 6 miesięcy na dostosowanie się do nowych wymogów.
 
Ustawa zmieniająca 1 reguluje kwestie zwracania środków przy transakcjach płatniczych dokonanych z użyciem nieprawidłowego unikatowego identyfikatora, czyli najczęściej po prostu nieprawidłowego numeru rachunku bankowego. Wprowadza ona mechanizm działania zmierzający do odzyskania przez płatnika błędnie przelanych środków, nakładając na dostawcę płatnika i odbiorcy obowiązek podjęcia działań w celu odzyskania środków. Procedura rozpoczyna się od poinformowania przez płatnika swojego dostawcy o błędzie, następnie dostawca w ciągu 3 dni roboczych musi poinformować odbiorcę (lub dostawcę odbiorcy, jeśli płatnik i odbiorca mają różnych dostawców) o błędnej transakcji. Odbiorca może dokonać zwrotnego przelewu kwoty na rachunek płatnika lub skorzystać z prowadzonego przez dostawcę technicznego rachunku zwrotów, jeśli nie chce by jego dane zostały ujawnione płatnikowi, który dokonał błędnej transakcji. Jeśli jednak powyższe działania nie doprowadzą w ciągu miesiąca do odzyskania środków przez płatnika może on zwrócić się do dostawcy (banku) o przekazanie mu danych osobowych odbiorcy błędnego przelewu, co ułatwi mu dochodzenie bezpośrednio roszczeń od odbiorcy, a bank zobowiązany będzie do przekazania takich danych.
 
Ustawa zmieniająca 2 jest już bardziej kompleksowa i stanowi całkowite wypełnienie obowiązku transpozycji PSD II do polskiego prawa. W pierwszej kolejności ustawa wprowadza dwie nowe kategorie usług pomocniczych w realizacji płatności (dostawcy tych usług nie będą bowiem wchodzić w posiadanie środków płatniczych klientów):
  • usługę inicjowania transakcji płatniczej (payment initiation service - „PIS”), polegającą na udzieleniu dostawcy usługi płatniczej dostępu do rachunku online płatnika, w celu sprawdzenia dostępności środków pieniężnych, zainicjowania płatności i przedstawienia płatnikowi informacji o dokonaniu płatności,
  • usługę dostępu do informacji o rachunku (account information service - „AIS”), polegającą na zapewnieniu klientowi informacji online o co najmniej jednym lub kilku rachunkach płatniczych, prowadzonych przez jednego lub kilku dostawców usług płatniczych.
Dostawcy tych usług będą zwolnieni z niektórych obowiązków, które muszą spełniać instytucje płatnicze.
 
Na mocy Ustawy zmieniającej 2 stworzony został nowy typ podmiotu świadczącego usługi płatnicze – mała instytucja płatnicza (MIP), a w dziale VIB ustawy o usługach płatniczych opisane zostały zasady działania MIP oraz jej obowiązki. Średnia miesięczna wartość transakcji dokonywanych przez MIP nie może przekroczyć 1.500.000 euro, a maksymalna wysokość środków przyjętych dla jednego użytkownika nie może przekroczyć 2.000 euro. MIP może ponadto prowadzić działalność jedynie na terytorium Polski.
 
Ustawa zmieniająca 2 dokonała również modyfikacji katalogu wyłączeń spod ustawy o usługach płatniczych. Utrzymano wyłączenie usług płatniczych oferowanych przez operatorów bankomatów niezależnych, z tym że operatorzy ci będą mieli obowiązek przestrzegania przepisów dotyczących przejrzystości (tj. obowiązek podania informacji o opłatach, przed i po ich pobraniu). Ponadto utrzymano wyłączenie dotyczące tzw. ograniczonej sieci, niemniej nie będzie już możliwe wykorzystanie tego zwolnienia, gdy transakcje płatniczych będą wykonywanie w celu nabycia towarów i usług w obrębie więcej niż jednej ograniczonej sieci lub w celu nabycia nieograniczonego asortymentu towarów i usług. Ograniczono również zakres wyłączenia transakcji płatniczych przeprowadzanych przez przedsiębiorcę telekomunikacyjnego.
 
Ponadto na mocy Ustawy zmieniającej 2 ograniczona została odpowiedzialność płatnika za nieautoryzowane transakcje (płatnik nie będzie np. odpowiadał jeśli nie miał możliwości stwierdzenia utraty lub kradzieży jego instrumentu płatniczego), a także zmniejszono próg odpowiedzialności płatnika za nieautoryzowane transakcje ze 150 euro do 50 euro. Dostawcy usług płatniczych zobligowani również są do wprowadzenia procedury rozpatrywania skarg oraz udzielenia odpowiedzi na reklamacje w ciągu 15 dni roboczych.
 
 
Pełne teksty obu Ustaw zmieniających zamieszczamy poniżej ->