Newsletter prawny

Kadry i Płace

17-01-2018

Dnia 12 lutego 2018 r. wejdzie w życie ustawa z dnia 24 listopada 2017 r. o zmianie ustawy o cudzoziemcach oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z dnia 12 stycznia 2018 r., poz.: 107, dalej: Ustawa Zmieniająca).

Jak wynika z uzasadnienia do projektu Ustawy Zmieniającej, przedmiotowa ustawa ma przede wszystkim na celu dostosowanie polskiego porządku prawnego do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/66/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie warunków wjazdu i pobytu obywateli państw trzecich w ramach przeniesienia wewnątrz przedsiębiorstwa (Dz. Urz. UE L 157 z 27.05.2014, str. 1), zwaną dalej „dyrektywą 2014/66/UE”.
 
Ponadto, zmiany w przepisach ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2016 r. poz. 1990, z późn. zm.; dalej: Ustawa), mają również na celu stworzenie lepszych ram prawnych pozwalających na świadome zarządzanie migracjami w Polsce oraz w zakresie przyjmowania cudzoziemców, uwzględniając konieczność wprowadzenia szczególnych uregulowań prawnych między innymi dla cudzoziemców podejmujących w Polsce studia, dla absolwentów polskich uczelni oraz dla osób podejmujących w Polsce pracę, w tym w zawodach pożądanych dla polskiej gospodarki. Stąd zmiany w ustawie o cudzoziemcach skupiają się na dostosowaniu obowiązujących przepisów do potrzeb związanych z przyjmowaniem opisanych wyżej grup cudzoziemców.
 
Ustawa Zmieniająca wprowadza w Ustawie następujące zmiany:
  1. wprowadzenie nowych definicji pozwalających na realizację przepisów w/w dyrektywy;
  2. dodanie nowego zadania dla Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców, którym będzie pełnienie funkcji punktu kontaktowego dla celów w/w dyrektywy;
  3. wprowadzenie nowego celu, dla którego wydawane są wizy – realizacja zezwolenia na pobyt czasowy w celu wykonywania pracy w ramach przeniesienia wewnątrz przedsiębiorstwa;
  4. dodanie regulacji dotyczących udzielania zezwoleń na pobyt czasowy w celu wykonywania pracy w ramach przeniesienia wewnątrz przedsiębiorstwa oraz zezwoleń na pobyt czasowy w celu mobilności długoterminowej;
  5. wprowadzenie rozwiązań umożliwiających cudzoziemcom przenoszonym wewnątrz przedsiębiorstwa skorzystanie z mobilności krótkoterminowej wewnątrz Unii Europejskiej;
  6. dokonanie zmian regulacji dotyczących zezwoleń na pobyt czasowy dla członków rodziny obywateli Rzeczypospolitej Polskiej oraz członków rodzin cudzoziemców, gdyż art. 19 dyrektywy 2014/66/UE przewiduje ułatwienie łączenia rodzin dla pracowników przenoszonych wewnątrz przedsiębiorstwa;
  7. wprowadzenie regulacji pozwalających na zamieszczanie na karcie pobytu adnotacji „ICT” oraz „mobile ICT”.
 
Dodatkowo, w celu poprawy obowiązujących regulacji prawnych dotyczących cudzoziemców, zostały wprowadzone w Ustawie między innymi następujące zmiany:
  1. odejście od wymogu posiadania stabilnego i regularnego źródła dochodu przez absolwenta polskiej uczelni w postępowaniu o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy na rzecz posiadania zapewnionego utrzymania w Polsce;
  2. doprecyzowanie, że zezwolenie dla absolwenta polskiej uczeni jest udzielane bezpośrednio po zakończeniu studiów i jednorazowo;
  3. rezygnacja z wymogu przedstawiania przez cudzoziemca ubiegającego się o zezwolenie na pobyt czasowy i pracę umowy z podmiotem powierzającym cudzoziemcowi wykonywanie pracy na rzecz oświadczenia wyżej wymienionego podmiotu zawierającego niezbędne dla postępowania informacje, które jest zawarte w załączniku do formularza wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy;
  4. wprowadzenie ułatwień w udzielaniu zezwolenia na pobyt czasowy i pracę oraz zezwolenia na pobyt stały dla pracowników wykonujących pracę w zawodach pożądanych dla polskiej gospodarki, które będą miały zastosowanie w razie określenia takich zawodów w rozporządzeniu do Ustawy;
  5. wprowadzenie możliwości samodzielnego ubiegania się o zezwolenie na pobyt czasowy w celu połączenia z rodziną przez członka rodziny przebywającego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
  6. wprowadzenie wymogu znajomości języka polskiego w przypadku cudzoziemców ubiegających się o zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego UE;
  7. usprawnienie procedury związanej ze składaniem przez cudzoziemców odcisków linii papilarnych w celu wydania karty pobytu;
  8. usprawnienie procesu wydawania decyzji w sprawie zobowiązania cudzoziemca do powrotu oraz kosztów wydania i wykonania decyzji o zobowiązaniu do powrotu;
  9. wprowadzenie możliwości zapewnienia pomocy socjalnej, opieki medycznej i psychologicznej cudzoziemcom, którzy nie zostali umieszczeni w strzeżonym ośrodku lub nie zastosowano wobec nich aresztu dla cudzoziemców, w przypadku gdy mogłoby to spowodować niebezpieczeństwo dla ich życia lub zdrowia albo ich stan psychofizyczny może uzasadniać domniemanie, że byli oni poddani przemocy, oraz cudzoziemcom, którzy zostali zwolnieni ze strzeżonego ośrodka lub z aresztu dla cudzoziemców, w przypadku gdy stwierdzono, iż ich dalszy pobyt w strzeżonym ośrodku lub areszcie dla cudzoziemców mógłby spowodować niebezpieczeństwo dla ich życia lub zdrowia lub ich stan psychofizyczny uzasadnia domniemanie, że byli oni poddani przemocy;
  10. usprawnienie procesu wykonywania powrotów i przekazań cudzoziemców z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
 
Ustawa Zmieniająca dokonuje ponadto zmian w innych ustawach związanych z przyjętymi zmianami regulacji w Ustawie.
 
W zakresie przepisów przejściowych Ustawa Zmieniająca stanowi, iż do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie Ustawy Zmieniającej stosuje się przepisy dotychczasowe, z zastrzeżeniem wyjątków wskazanych w art. 13 Ustawy Zmieniającej.
 
Ustawa Zmieniająca wchodzi w życie w dniu 12 lutego 2018 r., z wyjątkiem wskazanej w Ustawie Zmieniającej części nowych regulacji, które wchodzą w życie odpowiednio z dniem 1 stycznia 2019 r. oraz 1 stycznia 2020 r. (art. 18 Ustawy Zmieniającej).
 
Pełną treść Ustawy Zmieniającej zamieszczamy poniżej ->