Newsletter prawny

Kadry i Płace

21-08-2013

Dnia 23 sierpnia 2013 roku wejdzie w życie ustawa o zmianie ustawy – Kodeks pracy oraz ustawy o związkach zawodowych z dnia 12 lipca 2013 roku (Dz.U. 2013 poz. 896) (dalej: Ustawa Zmieniająca).

Zmiany wprowadzone Ustawą Zmieniającą dotyczą w szczególności:
 

  • Długości okresu rozliczeniowego czasu pracy (art. 1 pkt 1 Ustawy Zmieniającej).

Ustawa Zmieniająca wprowadza możliwość przedłużenia okresu rozliczeniowego do 12 miesięcy – w każdym systemie czasu pracy, jeśli jest to uzasadnione przyczynami obiektywnymi lub technicznymi lub dotyczącymi organizacji pracy a ponadto gdy zachowane zostaną ogólne zasady dotyczące ochrony bezpieczeństwa i zdrowia pracowników (art. 129 §2 Kodeksu pracy (Dz.U.1998.21.94 j.t.) (dalej: Kodeks Pracy).

  • Rozkładu czasu pracy (art. 1 pkt 3 Ustawy Zmieniającej).

Zgodnie z art. 140¹ Kodeksu Pracy – rozkład czasu pracy, może przewidywać:

  • różne godziny rozpoczynania pracy w dniach, które zgodnie z tym rozkładem są dla pracowników dniami pracy;
  • przedział czasu, w którym pracownik decyduje o godzinie rozpoczęcia pracy w dniu, który zgodnie z tym rozkładem jest dla pracownika dniem pracy.

W systemach czasu pracy, opisanych w lit. a i b powyżej, ponowne rozpoczęcie pracy w tej samej dobie pracowniczej nie będzie stanowiło pracy w godzinach nadliczbowych (art. 140¹ §4 Kodeksu Pracy), jednakże należy mieć na uwadze, iż wykonywanie pracy nie może naruszać prawa pracownika do odpoczynku, o którym mowa w art. 132 i art. 133 Kodeksu Pracy (art. 140¹ §3 Kodeksu Pracy).


Sposób wprowadzenia danego systemu czasu pracy:


Zgodnie z art. 150 §3 Kodeksu Pracy – przedłużenie okresu rozliczeniowego maksymalnie do 12 miesięcy (zgodnie z art. 129 §2 Kodeksu Pracy) oraz wprowadzenie systemu czasu pracy
o którym mowa w pkt. 2 lit. a. lub b. powyżej (zgodnie z art. 140¹ Kodeksu Pracy) jest możliwe:

  • w układzie zbiorowym pracy lub w porozumieniu z zakładowymi organizacjami związkowymi a w razie nie uzgodnienia treści porozumienia ze wszystkimi zakładowymi organizacjami związkowymi, możliwe jest uzgodnienie przez pracodawcę treści porozumienia z organizacjami związkowymi reprezentatywnymi, w rozumieniu art. 24125a Kodeksu Pracy, albo
  • w porozumieniu zawieranym z przedstawicielami pracowników, wyłonionymi w trybie przyjętym u danego pracodawcy – jeżeli u pracodawcy nie działają zakładowe organizacje związkowe.

Kopię porozumienia w sprawie przedłużenia okresu rozliczeniowego czasu pracy (o którym mowa powyżej), pracodawca zobowiązany jest przekazać właściwemu okręgowemu inspektorowi pracy w  terminie 5 dni roboczych od dnia zawarcia danego porozumienia (art. 150 §4 Kodeksu Pracy). Ponadto, system czasu pracy, o którym mowa w pkt. 2 lit. a. i b. powyżej, może być stosowany także na pisemny wniosek pracownika, o czym stanowi art. 150 §5 Kodeksu Pracy.


Ustawa Zmieniająca wprowadza także:

  • regulacje dotyczące tworzenia rozkładów czasu pracy, które to zgodnie z art. 129 §3 Kodeksu Pracy, mogą być sporządzane – w formie pisemnej lub elektronicznej – na okres krótszy niż okres rozliczeniowy, obejmujący jednak co najmniej 1 miesiąc. Pracodawca zobowiązany jest przekazywać pracownikowi dany rozkład czasu pracy co najmniej na
    1 tydzień przed rozpoczęciem pracy w okresie, na który został sporządzony dany rozkład czasu pracy. Wyjątek stanowi art. 129 §4 Kodeksu Pracy, zgodnie z którym pracodawca nie ma obowiązku sporządzania rozkładu czasu pracy, jeżeli:
    • „rozkład czasu pracy pracownika wynika z prawa pracy, obwieszczenia, o którym mowa w art. 150 § 1, albo z umowy o pracę,
    • w porozumieniu z pracownikiem ustali czas niezbędny do wykonania powierzonych zadań, uwzględniając wymiar czasu pracy wynikający z norm określonych w § 1; w takim przypadku rozkład czasu pracy ustala pracownik,
    • na pisemny wniosek pracownika stosuje do niego rozkłady czasu pracy, o których mowa w art. 140¹,
    • na pisemny wniosek pracownika ustali mu indywidualny rozkład czasu pracy.”;
  • zasadę, zgodnie z którą: „Jeżeli w danym miesiącu, ze względu na rozkład czasu pracy
    w przyjętym okresie rozliczeniowym, pracownik nie ma obowiązku wykonywania pracy, przysługuje mu wynagrodzenie w wysokości nie niższej niż minimalne wynagrodzenie za pracę ustalane na podstawie odrębnych przepisów; w przypadku pracownika zatrudnionego
    w niepełnym wymiarze czasu pracy wysokość tego wynagrodzenia ustala się proporcjonalnie do tego wymiaru czasu pracy.”
    (art. 129 §5 Kodeksu Pracy);
  • możliwość wprowadzenia przerywanego czasu pracy także w drodze porozumienia
    z zakładową organizacją związkową, a jeżeli u danego pracodawcy nie działa zakładowa organizacja związkowa – w porozumieniu z przedstawicielami pracowników wyłonionymi
    w trybie przyjętym u tego pracodawcy (obecnie jest to możliwe tylko w układzie zbiorowym pracy) (art. 139 §3 i §5 Kodeksu Pracy);
  • zasadę, zgodnie z którą: „Nie stanowi pracy w godzinach nadliczbowych czas odpracowania zwolnienia od pracy, udzielonego pracownikowi, na jego pisemny wniosek, w celu załatwienia spraw osobistych. Odpracowanie zwolnienia od pracy nie może naruszać prawa pracownika do odpoczynku, o którym mowa w art. 132 i 133.” (art. 151 §2¹ Kodeksu Pracy).

Zgodnie z przepisami przejściowymi okresy rozliczeniowe czasu pracy, wprowadzone zgodnie z poprzednim brzmieniem art. 129 §2 i art. 150 §2 Kodeksu Pracy, trwające w dniu wejścia w życie Ustawy Zmieniającej kończą się z upływem czasu, na jaki zostały wprowadzone (art. 3 Ustawy Zmieniającej).

Pełny tekst Ustawy Zmniejającej zamieszczamy poniżej: